Ang "j-spot" ni Garma

sigh

2005-08-01T18:25:00.000+08:00

Desperado

Desperado
why dont you come to your senses
you've been out riding fences
for so long now
oh you're a hard one
i know that you've got your reasons
and the things that are pleasin you
can hurt you somehow

dont you try the queen of diamonds, boy
she'll beat you when she's able
know the queen of hearts
is always your best bet
but it seems to me the finest things
have been laid upon your table
but you only want the ones that you cant get

desperado why dont you come to your senses
you better let somebody love you
let somebody love you
you better let somebody love you
before it's too late
too late
too late
before it's too late..

ewan ko na lang kung may angbabasa pa ng blog na 'to...

2005-07-09T02:58:00.000+08:00

haaay...it has been a long while...madami nang nagyari sa akin at madami na rin dapat akong ma-share sa inyo...actually, ewan ko kung dapat nga bang i-share...at ewan ko nga rin kung interesado pa rin kayo sa mga sasabihin ko...owel papel...eto na...pasensha na kung wala sa order...bahala na si batman...kung ano na lang ang maalala ko, yun na yun...

> Malapit nang mag-TARARUN! Sa July 17 na! Isa itong Fun(d)Run ng UP JPIA ito ay organized by the Peoples, Events and Public Relations Committee, or PEPCom (woohoo! GO PEPCom!!). For Tararun details, just visit our blog at http://tararun3.i.ph.

> Speaking of Tararun, nandito kami ngayon kina Owen at nag-overnight kasi aalis na rin kami maya-maya papuntang Sta. Rosa, Laguna para mag-flyering, mang-invite at magpa-register ng mga runners! Yehey!

> Speaking of Yehey, malapit na rin ang BACBACAN1 (sa mga hindi alam kung ano ito, basta, ito ang inter-batch sportsfest namin sa CBA)!Grabe, sayaw na sayaw na ako! yun nga lang, dahil BAC (Council) mamber ako, isa lang ang pwede kong salihan. For that, hindi ako makakpag-volleyball...aww...='(

> Speaking of volleyball, nanood kami (Pio, Red, Chino, Bill & I) last Sunday ng Manila Leg ng World Women's Volleyball Grand Prix sa PhilSports Arena. Yun din kasi yung last day ng tournament kaya go na kami! Nakita namin ang mga players ng Thailand, neatherlands, Italy, Cuba (grabe, nakita ko na sa personal si Yumilka Ruiz!)...at infairness maitim pala ang singit ng Cubans...

> Speaking of maitim, malapit na rin yatang mag-dilim ang utak ko sa dami ng mga cases na kailangan i-analyze sa mga subjects ko sa BA...ngayon pa lang, haggard na ako (at kame) kasi ba naman, magka-sunod na days kami na magre-report ng case at magki-critic! Kumusta naman tayo jan?!

> Speaking of kumusta naman tayo jan, gusto ko lang kumustahin ang mga applicants ng JPIA lalung-lalo na sa aking Applicant Core Group na sina Charm Cargo, Jaymie Rayes, Sani Ajero at ang aking sponsee na si Joshua Tiu! Yehey! Infairness, ang saya ko with my sponsee and core group! si Charm, kasama ko sa Council, si Jaymie game na game nung 1st commeet w/apps, si Sani mukang makulet kasi ka-text ko sya nung isang gabi habang nanonood sya ng Desperate Housewives at si Joshua naman, haha...basta, para kay Joshua, gawin mo lang ang best mo (oo na...cliche na'to...) at super okay na sa akin yun! Salamat din pala sa dried mango na galing pa ng Cebu,hehe...

> Speaking of Cebu, gusto kong pumunta ng Cebu (sa GASC?)...at Boracay
(sa AdCamp?)...at sa Bohol (Ben?)...sana...=)

> Speaking of Ben, matagal ko na rin palang gusto mag-sulat tungkol sa kanya...kung hindi mo kakilala si Ben, at kung hindi mo sya friend, your missing a huge piece of your life...kapag kasam namin si Ben, naalala ko si Santa Claus...hindi naman dahil sa maraming ibinibigay si Ben (pero ganun na nga) at meron syang collection ng Santa Clothes...kundi dahil super bait at friendly nya...parang kami yung mga bata na uupo sa lap nya (nakakatakot lang minsan kapag naka-D.O.M. mode sya...) para humingi ng kung anuman...payo sa acads at sa pulitika, magpa-libre at sumakay sa kanyang "sleigh" a.k.a. "Ready-to-be-pimped-Terrano", HEHEHE... basta, masaya kasama si Ben...kahit malakas din sya mang-asar...

> Speaking of mang-asar...haaay nako...itong sina Ben, Jolo at Mickey, ang lakas mang-asar...ewan ko sa inyo! >=( kung anuman yung inaasar nila sa akin, next time ko na lang ishe-share...mahaba-habang usapan yun...basta!

> And finally, speaking of basta, BASTA! aalis na kami! sa mga readers, 'till next time!

> Woohoo! Sta. Rosa, here we come!!!

> p.s. taniong lang, may nagbabasa pa ba ng blog na'to? Promise i'll update this one more often...just let me know bygiving a comment or leaving a message in my tag board. THANKS!!! =)

TARARUN 3! REGISTRATION FORMS AVAILABLE HERE! =)

2005-06-29T19:44:00.000+08:00

For TARARUN 3 Registration Forms, click

HERE.

"penetration..."

2005-06-07T19:15:00.000+08:00

...meaning, pasukan...nanaman! at WELCOME SA LAHAT NG MGA NAGBABALIK-ESKWELA!
Lalo na sa mga:
1.) Nag-sign up for AuxCorps (for sure masaya ang batch na'to ng mga volunteers!)
2.) Nakabasa na ng BAC2You at naintriga sa aking isinulat na webblogsite sa "message from the council" portion
2.) CBA Freshies na nagsidalo sa CBA Orientation kanina
3.) at shempre, sa mga Buddies ko na freshies: Adeliza, Isabella, AnaKatrina, Andrea at Aldren! =)
Kita-kits na lang sa school! =)

ang pagbabalik...

2005-06-02T13:29:00.000+08:00

grabe, hindi coherent ang mga isusulat ko ngayon kasi wala yata ako sa tamang katinuan.
naktutuwang isipin na ang mga tao ay naghahanap pala ng kung anumang mababasa nila sa blog kong ito.
bale ito, sana naman, maraming nakakabasa.
i have an announcement to make...
sa mga masugid ko ng mambabasa ukol sa aking accounting endeavors, sadly, i wasn't able to remove the course. as what most of us all know, the passing grade is 65% but nung removals namin, 70% ang qualifying and i am 4% short. frustrating shempre, but the thing is, i'm being positive about it. kaya sana, ganun din kayo. ayoko kasi na kayo yung malulungkot for me. actually (naks!parang artista...), least of my concerns na yung accounting, ang mas wino-worry ko is kayo...all i need is your positive attitude about what happen (and what MIGHT happen) at ang inyong suporta. ako pa rin naman ang dating jeff garma na nakilala nyo kaya...HAPPY-HAPPY pa rin! =)

Keeping My Tears on a Rainy Sunset

2005-05-21T18:03:00.000+08:00

Sabi nila, kapag nalulungkot ka, natural na ang pakiramdam na parang gusto mong umiyak. Okay lang sana kung mag-isa ka. Kaya lang, pano kung saniban ka na ng espiritu ng kalungkutan at kasama mo pa rin ang mga kaibigan mo? Itutuloy mo pa rin bang umiyak? Nakakahiya 'di ba? Ganyan ang naramdaman ko nung Thursday...
Hapon na no'n. Nasa BA Steps kami kasama ko sina L, M1 at M2. Hinihintay namin bumalik si B na may kinuha lang sa boarding house n'ya. Nagu-usap usap sila. Ako parang wala sa mood. Sa mga oras na 'yun iniisip ko na ang exam ko kinabukasan sa accounting at ang lahat nga mga posibleng mangyari dahil 'dun...na kesyo iiwan ko na yung mga BAA friends ko, na hindi kami pare-pareho ng mga subjects, na hindi kami sabay ga-graduate, at marami pang kung anu-ano...habang iniisip ko'yun, tinutulak na ng depresyon ang mga luha ko palabas ng mga mata ko...pero kailangang pigilin. Kasi, nakakahiya. Gusto ko mang mag-share sa kanila, pinili ko na lang na 'wag na kasi baka madamay pa sila sa nararamdam ko at that point at baka mabasa ang mga balikat nila kapag bumuhos na lang bigala ang luha ko (sabagay, malapit ko na rin yata ma-master ang art ng pagpi-pigil ng luha...). Habang ganun nga, bigla namang bumuhos ang ulan...at naisip ko, what if magyaya na lang ako bigal na maligo kami sa ulan? At kung hindi sila pumayag, ako na lang mag-isa, at 'pag nandun na'ko, isasabay ko na ang pag-iyak para hindi halata...pero, hindi ko 'yun ginawa. Sa puntong 'yun, hindi pa rin bumabalik si B kaya naisip nina L at M1 na pumunta sa dorm ni M1 kasi hihiramin ni L yung laptop nya. Kaya naiwan kami ni M2 sa steps. Ayus! Mas konting tao, mas ok lang umiyak! Besides, feeling ko naman na maiintindihan nya kung bakit e...pero hindi ko parin ginawa. Sa mga oras na 'yun, tahimik lang kaming dalawa habang lumulubog na ang araw sa view ng Sunken Garden. Ang ganda sana tignan nung sunset kaya lang, yumuko na lang ako kasi baka mag-reflect yung sinag ng araw sa mata kong malapit nang nalulunod sa luha...pero sadyang magaling ako at napigilan ko pa rin (although reliable ang panyo at mga daliri ko sa pag-punas sa mga mata ko...). Dumating na si B, and after ilang minutes, sila L at M1 na rin. Magkakasabay na sila sa taxi at aalis na. Hindi ako sumabay kasi out of the way ako. Pag-alis nila, parang ayoko pa umuwi...pero wala na akong ibang maisip na puntahan at kailangan ko na rin pala mag-aral...at abutan ang part 2 ng Amazing Race finale sa Studio 23.
Pag-uwi ko, pagkatapos manood ng AR7 at American Idol at pagkatapos mag-aral, nalungkot nanaman ako. Sa puntong 'yon, wala nang ulan, wala nang sunset, at wala nang ibang tao sa kwarto. Naiiyak nanaman ako...pero that time, hindi ko na napigilan.

***
...pero 'wag kayo mag-alala, okay lang ako at masaya n'yo pa rin akong makikitang pagala-gala kung saan-saan...=)

feeling cast ako ng GIMIK kagabi...=)

2005-05-21T17:14:00.000+08:00

Swear! Napilitan lang ako! Una, kasi ayoko pang mag-saya dahil sa lecheng accounting na 'yan at ikalawa, paubos na kasi ang pera ko na nire-reserve ko pa naman sana sa isang... =)
Pero swear din! Buti na lang at napilatan ako! Hahaha! Buti na lang, kasama ako sa unang official gimik ng BAC (Business Administration Student Council)!
Night before pa lang, nag-text na si Carlo (ang aming chairperson) at nagyayaya. Nag-aaral ako no'n para sa exam ko kinabukasan sa accounting, kaya sabi ko, malamang hindi ako makasama...
Kinabukasan, pagkatapos ng exam ko, nagipun-pon na ang mga ka-BAC ko sa steps at ako naman, upto this point, can't decide pa rin talaga...Pero pucha! Ibang klase ang gayuma ng council! Hiritan ka ba naman ng: "Aww...hindi ka sasama? Sayang naman..." at "Sige na Jeff! Papautangin kita. Payable whenever you can!". For that, sino pa ba naman ako para tumanggi diba? "Sige na nga",. sabi ko...at Ortigas, HERE WE COME!!!
As if it was a meeting, ang aming unang agenda ay kumain. Habang nag-Wham ang karamihan sa amin, nag-Kenny kami nina Ben, Aisa at Marves kasi...umm...gusto naming mag-kanin galore! Hehehe...
After eating, ang sumunod naman ay ang pano-nood ng sine! At 'wag ka, nagpaka-sosyal kami ng todo sa pinili naming pelikula! Kinabog pa ang Star Wars III! Pinanood namin ang...(drum rolls please...) BIKINI OPEN!!! At shet 'yan! It was one of the best movies that i ever watched!...at maalat ang asukal! 'takte 'yan! Akala ko (namin) pa naman, may pagka-artsy ang pelikula at matutuwa ako parang nung last full show kong pinanood ang Bridal Shower. May mga scenes naman talaga na natawa ako, pero "double shit!" (linya sa movie) 'yan! Wala talagang kwenta! Bakit ba ksi namin pinanood 'yun? Ah! may sagot ako dyan! ...Why? Because we can! (basta, panoorin nyo na lang ang movie, at your own risk, para ma-gets nyo...).
Pagkatapos ng movie, tumengga muna kami sa Galle...picture-picture, kwento-kwento, at lait-lait...bago kami mag-decide na pumunta ng Metrowalk...
Aba! First time ko sa lugar na 'yun! Sosyalan ang mga tao...kaya dapat, lumevel! Hanap kami ng hanap kung saan kami pwede mag-stay pero jahe pumasok nung una sa mga resto kaya sa may halamanan na lang muna kami namalagi (at sa puntong 'yon, may nakita kaming artista! Si Mel Soriano!). Ewan ko ba kung saan galing,pero bigla na lang nagka-yayaan mag-Dencio's. Pagdating namin dun, akala ko, hindi kami pwedeng papasukin kasi hindi ganun ka-sosi ang aura namin. 'Yun pala, walang available na table for 11 kaya pinag-hintay kami sa labas...eh naburat na kami. At hindi ko nanaman alam kung saan galing pero nagka-yayaan naman sa Chowking para maghalo-halo...Sa Chowking, hindi ko na afford ang halo-halo nila kaya naisip ko (actually ni Russ) na mag-Ice Craze na lang sa kalapit na Jollibee. Pero shet! Wala nang Coffee Jelly sa Jollibee!...Kaya nag-Mais con yelo na lang ako (at nalaman ko na meron pala 'yung gata). Sa Chowking ko na kinain yung binili ko (ok lang naman daw, tutal sister companies ang dalawa) at doon nag-kwentuhan kami hanggang May 21...
1:30+ na ako naka-uwi at tinulugan na ako ng tatay ko. Bago ako matulog, nagpe-play sa utak ko ang theme song ng Gimik the Reunion...
"Kahit pa anong mangyari...ang pag-ibig ko...sa'yo ay 'di na magbabago..."
GO Council!GO BAC! BAC YOU! =)

Keeping my fingers crossed...

2005-05-15T19:56:00.000+08:00

last thursday, i (together with 5 other hopefuls) had a panel interview, not for a talent-search, but for a scholarship. If you happen to pass by our college (CBA), you sure have noticed a streamer announcing that the Society of Emancipated Men (you should know by now how they call their org...) is looking for two male scholars. I immediately applied for it since 1.) i need one and 2.) the benefit was, simply, P20,000/sem! Great!
Now, going back to the interview, the interview went very...cool! i was expecting for a serious talk and i even had to wear a (semi) formal attire. I was eager to get in first so that i can finish early so that i can go home so that i can catch the Amazing Race finale. But I was last. it was funny because when the first of us was done with his interview, he told us that it went very informal. True enough, when it was my turn, i wasn't expecting at all questions like: "How many girlfriends do you have?", "how many bottles of alchohol can you consume before you get drunk?, and "What is the Filipino term for the name of our org, SEMen?". I answered all their questions candidly and hpefully it helped me win their scholarship grant. =)
the results will be released anytime this coming week. until then, i'm just keeping my fingers crossed...=)

Accounting is just a bitter pill that i have to take...

2005-05-15T19:42:00.000+08:00

...pero sukang-suka na ako, the same time na sinusuka na rin ako ng accounting.
After, again, failing my accounting exam, lumiit pa lalo ang chance/pag-asa ko na makuha ang aking target na grade para mag-stay sa BS BAA program. Sa totoo lang, wala na ako sa sarili kong katinuan habang nagche-check kami nung exam at nalaman ko yung grade ko. Ewan ko ba kung dine-demonyo na ako o ano, pero parang may naririnig akong mga bulong na nagsasabing "mag-shift ka na lang...". At ewan ko rin ba, pero parang nakumbinsi na rin ako. Tuloy pa rin naman ang laban at nagbabaka-sakali pa rin. Pero napagisip-isip ko na hindi ko na yata kakayanin pa ang 3 pang taon ng accounting...ang mag-debit at credit, ang mag-amortize at kung anu-ano pang ek-ek na tinuro ni Horngren...Kaya nga lang, sayang naman din kasi...hay naku! Ewan ko na talaga. Nung sinabi ko sa mga kaibigan ko, mixed emotions din sila. may natuwa, may nalungkot, at may dedma lang. ay, ewan! Bahala na si Batman.

...ps. ayokong umabot sa ganito. pero nakak-depress talaga. sana may maka-usap ako at malabasan ng sama ng loob tungkol dito... =(

Kung may "Hero's Park", meron ding "Sadara Park"

2005-05-15T19:38:00.000+08:00

Hay nako! Matagal ko nang napapansin (bago pa sumikat si Sandara Park, at pati na rin si Soon Hae Kyo (aka Jesse), na andami-dami nang mga pagala-galang mga Koreans sa Pilipinas. Madalas ko silang nakikita sa UP kahit nung highschool pa ako sa UPIS. Dati nga, nagkaroon din kami ng mga excahange students from Korea. Tinanong ko sa isang teacher ko kung bakit ba sa pilipina sila nagpupunta. Sabi nya, dito kasi sila nag-aaral ng english at magaling tayong mag-salita at mag-turo ng english at mura (para sa kanila) ang edukasyon dito kaya ayun.
Dahil dito, hindi na bago para sa akin ang plot ng “Can This Be Love?”. Bida rito sina Sandara “Daisy” Park at Hero “Ryan” Angeles (at saling-ket-ket sina Jo-Rox) at ipinakita na sila ay nagka-kilala dahil si Ryan ang nagta-type at nage-edit ng barok na Term paper ni Daisy, isang excahange student. Ginamit din pala ng Star Cinema ang pormulang “coincidence” dahil coincidentally, si Daisy din pala ang naga-advertise ng isang cellphone, na balak din bilhin ni Ryan. Sa simula’y iritado ang dalawa sa isa’t isa pero predictable naman na mai-in love din sila after some time, at ikakasal (sa Korea). At ayun. Happy ending ika nga.
Panalong-panalo ang pelikulang ito sa masa. Kaya nga naging “Box-Office Hit” ito, na-extend sa ibang mga sinehan at kino-mentantan ng mga walang magawa ng: “Papanoorin ko ulit!”, “It’s a very good movie” at “Grabe! Nakaka-krung krung!”. Napaka-babaw kung iisipin. Pero ang hindi nakikita ng karamihan ay ang hidden message sa atin na naghahayag ng relasyon ng ating bansa sa bansang Korea…
Para sa akin, depicted sa pelikula na ang mga Pilipino ay very accommodating at hospitable sa mga Koreano (pag-sam at pag-alag ni Ryan kay Daisy). At the same time time, nandyan ang walang-kamatayang konsepto ng colonial mentality dahil tila eksaj ang pagtangkilik nating mga Pilipino sa mga produktong Korean, lalo na siguro ng mga tele-novela (i.e. pagka-in love ni Ryan kay Daisy). Napansin ko rin na at some point, kahit madalas na nale-label-an na submissive tyong mga Pinoy sa mga dayuhan, lumilitaw pa rin ang ating pagiging-aggressive sa pakikisama sa mga dayuhan (i.e. ang pag-correct ni Ryan sa paper ni Daisy at ang pagdecide nya kung saan sila pupunta). Sa kabilang banda, ipinakita rin sa pelikula na ang kahit pa nasa dayuhang bansa, mataas pa rin ang pag-tingin ng mga korean sa kanilang mga sarili at tila ayaw nila na sila ay dinidiktahan ng dayuhan, partikular ng mga Pilipino (i.e. ang pagka-asar ni Daisy sa pag-edit ni Ryan ng kanyang paper at ang kanyang “hindi padadaig” na attitude). Isa pa, ipinakita rin na si Daisy ay mas liberated kaysa kay Ryan (i.e. “kiss-on-the-forehead” scene).
Batid ng dalawang bida sa pelikula (and on the bigger picture, ng dalawang bansa) ang kani-kanilang mga differences. Ang mga differences na ito ay, noong una, ay dahilan ng hindi pagkaka-unawaan ng dalawang bida/bansa ngunit nagresulta rin sa magandang relasyon nito sa kinalaunan. Sumasalamin ito sa relasyon ng Pilipinas at Korea, kung saan hindi naging agaran ang pagkaka0roon ng magdang relasyon ng dalawang bansa. Ngunit sa kontemporaryong panahon, bumuti rin ang relasyon ng dalawang bansa sa tulong ng ASEAN at iba pang organisasyon sa Asya kabilang ang Korea-Philippines Economic Council (KORPHILEC) na itinatag noong 1984 (nabasa ko ito sa isang Panorama MAgazine dati...).
Ito ang aking mga napuna sa pelikulang “Can This Be Love?” na maaring tumutukoy sa relasyon ng Pilipinas at Korea…ngapala, nakatuwa/nakakatawa din isipin na ang pangarap ni Ryan na makapangibang-bansa ay natupad sa dulo ng pelikula. Hindi nga lang para makapag-trabaho doon, pero para magpakasal. Hehehe… ano kaya ang nais nitong ipaka-hiwatig sa mga pinoy? =)

Nilunok kong lahat. Ang alamat ng High-tide at Low-tide*

2005-05-15T17:37:00.000+08:00

Noong unang panahon...(ay! cliche na 'to! erase!)

February 13, 1934...ang magsing-irog na sina Bhabylyn at Renzy ay nage-HHWW sa dalampasigan ng dagat ng Sibuyan. Alas 10 y media na noon at kanilang hinihintay ang pagpatak ng hatinggabi na siyang hudyat ng isang mahalagang araw para sa magkasintahan: ang araw ng mga puso. Sila’y nagkasundo na hintayin na lamang ang hatinggabi sapagkat si Renzy ay naka-schedule na pumalaot upang tumungo sa kalapit na isla ng Azcaraga upang doo’y magtrabaho upang maka-ipon para sa kanilang kasal. Labag man sa kalooban ni Bhabylyn, wala itong magawa sapagkat nauunawan nya na kailangan nilang magkaroon ng sapat na pera para matuloy ang kanyang dream garden wedding. Buong gabing nag-usap at naglampungan ang magsing-irog at nangako sa isa’t isa na patuloy pa rin ang kanilang pagmamahalan kahit pa sila ay magkakalayo. Nangako naman si Renzy na isang isang taon lamang sya mawawala at nangako naman si Bhabylyn na magpa-payat sa loob ng isang taon din…

Kinaumagahan, isang malungkot na tagpo para sa magsing-irog ang sila’y magkahiwalay. Ngunit ang itinakda ay itinakda. Kung kaya naman sila ay nagyakapan ng mahigpit at nag-french kiss ng matagal bago umalis ang bangka ni Renzy…habang nawawala sa tanaw ni Bhabylyn ang boyfriend, walang humpay ang kanyang pag-iyak habang sinisigaw ang...”magbabalik ka ha…swear?!”

February 14, 1935 na at lumipas na ang isang taon. Excited na naghihintay ang seksing-seksing si Bhabylyn sa dalampasigan kay Renzy. Hindi nya napigilan ang pag-lundag nang matanaw ang isang bangkang paparating. Nang makarating ang bangka sa shore, dumating, hindi ang kanyang boyfriend, ngunit ang isang masamang balita…

“Bhabylyn, ikinalulungkot kong ibalita na ang sinasakyang bangka ni Renzy ay lumubog mga 45 minutes ago. Sabay sana kami sa pagbalik, ngunit siya’y sinawing-palad…”

“Hinde! Hindi ito maaaring mangyari! Bawiin mo ang joke mo! Nangako sya na babalik sya…huhuhu…”

Sa puntong ito, hindi na alam ni Bhabylyn ang gagawin, agad syang kumuha ng timba sa kanilang bahay at sinalok nya ang tubig sa dagat sa pag-asang bumabaw ang tubig at mailigtas pa ang kasintahan. Nang napansin nyang kulang pa ang kayang effort, sinabaya nya ang pag-salok ng pag-higop ng tubig sabay dura. Unti-unti na syang nawawalan ng pag-asa kung kaya nag-dive na lang sya sa dagat at lumangoy patungong kawalan upang hanapin at iligtas si Renzy. Sa kanyang walang-tigil na pag-langoy, pinulikat na kanyang buong katawan kung kaya naman hindi na sya naka-kampay ng mahusay sa tubig at sya’y nalunod na rin. Habang siyay nalulunod, hindi pa rin sya nawalan ng pag-asa. Ininom nya ang lahat ng tubig na makakayanan nya upang bumabaw ang tubig at mailigtas si Renzy. Sa tuwing puno na ang stomach nya, isusuka nya lang ang laman nito at magpapatuloy sa pag-inom ng tubig. Ginawa nya ito hanggang siya ang naging-mataba nanaman at lumobo sya ng husto ngunit hindi na nya ito inisip sapagkat mas mahalaga para sa kanya ang mailigtas ang kasintahan…

…ito ang alamat ng high-tide at low-tide sa dalampasigan ng mindoro…

*(alay kay Selena Sevilla na nalunod na ang karir...)

HAPPY MOTHERS' DAY!!! =)

2005-05-08T18:34:00.000+08:00

I miss my Mom. Hindi ko na tuloy s'ya mabati personally...haay...eto na lang, 'my, for you:

A Song For Mama
(BoyzIIMen)

You taught me everything,
And everything you've given me, I'll always keep it inside.
You're the driving force in my life, yeah.
There isn't anything or anyone that I can be,
And it just wouldn't feel right,
If I didn't have you by my side.
You were there for me to love and care for me,
When skies were grey.
Whenever I was down,
You were always there to comfort me.
And no one else can be what you have been to me,
You'll always be,
You will always be the girl in my life for all times.

Mama, Mama you know I love you,
(Oh, you know I love you),
Mama, Mama you're the queen of my heart.
Your love is like tears from the stars.
Mama, I just want you to know,
Lovin' you is like food to my soul.

You're always down for me,
Have always been around for me,
Even when I was bad.
You showed me right from my wrong,
(Yes you did).
And you took up for me,
When everyone was downin' me,
You always did understand,
You gave me strength to go on.
There was so many times,
Looking back when I was so afraid.
And then you come to me and say to me,
I can face anything.
And no one else can do,
What you have done for me.
You'll always be,
You will always be the girl in my life.

Mama, Mama you know I love you,
(Oh, you know I love you),
Mama, Mama you're the queen of my heart.
Your love is like tears from the stars.
Mama, I just want you to know,
Lovin' you is like food to my soul.

Never gonna go a day without you.
Fills me up just thinking about you.
I'll never go a day without my Mama.

Mama, Mama you know I love you,
(Oh, you know I love you),
Mama, Mama you're the queen of my heart.
Your love is like tears from the stars.
Mama, I just want you to know,
Lovin' you is like food to my soul.

Ang saya 'diba 'my? favorite color mo pa yung kulay ng font! I love you!Ü

***
at sa lahat ng iba pang mga Mommies na nagbabasa ng post na 'to, isang mainit na pagbati ng Happy Mothers' Day! sa ating mga anak, make our mommies feeel special kahit ngayon lang...pero sana forever...Ü

Bagsak! ...pero keri lang...kaya pa!

2005-05-08T18:30:00.000+08:00

Don’t despair. You can still consider yourself normal even if you failed last Monday’s 99.2 (accounting) exam. This is because the highest grade among an estimated 100 students taking BA 99.2 for summer was 64.5% prior to some corrections, and the passing grade is 65%. After the corrections (9 points in total), the highest mark became 71 and I believe that there were only about 10 students who passed. I had an initial grade of 46% and thanks to the corrections, which I all got correct, my score went up to 56%. I must admit that, even though I’m posing a positive attitude about what happened, I must say that the pressure to get a grade of (at least) 2.0 to still be in BS BAA program just went harder…lecheng accounting ka! Humanda ka sa’ken!

Some Reality (TV) Check...

2005-05-08T18:13:00.000+08:00

I had a roller coaster of emotions regarding the results of my top three TV shows:

First, I am disappointed when Steph, the lone Ulong cast away, was voted out of Survivor. For me, she is the only one in the remaining 7 survivors who was playing the game (well, Coby also did but he was voted off earlier). To bad Steph wasn’t able to win any immunity challenges, increasing her chances of being in the chopping block. Having said so, the 6 original Koror members were unanimous in writing Steph’s ame on the parchment. Hmm…this leaves me with Tom as my primary bet. Basta ‘wag lang si Jenn!

On the other hand, I am extremely happy that Scott Savol, a.k.a. “Scottie the body” (he reminds me of Dragonball’s Majinboo…)!!! Yehey!!! I bet millions of
American Idol fans jumped of their seats when “arrogant oinker” said goodbye to the show. Simon was right when he tagged Scott as “Houdini”, talking about the contestant’s many escapes (from Nicko Smith onwards, the Idol on Fox Community was unified in the “please don’t vote for Scott” campaign). But unfortunately, the contest had to loose way-better contestants like Anwar and Constantine way before getting rid of Scott. I give the props to Simon for giving compliments to Scott, and telling Vonzell that she was vulnerable, the eve the earlier was voted out. This “unlikely” comments from Cowell might have caused the audience to think that Scott was “safe” and instead voted for Vonzell, giving her another week to win my(/our) heart with her great performances…

Finally, I was almost in tears when Meredith and Gretchen were eliminated from The Amazing Race. For some reason, I love them, both as a couple and as contestants of the race. They are so kid and humble and they played fair. We have seen in previous episodes that they won the hearts of many people all over the course of their adventure (most especially in India). For the record, Meredith and Gretchen are the oldest team to finish a total of 10 legs of the race. I was moved when Meredith said “This is an amazing woman. She’s the love of my life and my soul mate. I think she’s the most beautiful woman in the world.” Gretchen: “We are so happy we came this far. All the things we’ve been able to do and friendships that we’ve made, it’s just been a totally incredible experience for the two of us.” Aww…

Working When I Wasn't Supposed To

2005-05-08T16:58:00.000+08:00

Also this time last week, I, together with around 10 other people, were working our butts off along the “seems-to-be-ever-ending” St. Peter Street in Maricaban, Pasay. This is in lieu of our volunteer work for Procter & Gamble, although it wasn’t really “volunteer since we were paid P300/day. It was Jenny Tan (an alumni & ex-VP of JPIA), through Allen (also an alumni &ex-VP of JPIA) and Rach (our Chair in PEPCom), who was looking for 10 workers that would help the Sales d Promotions Department of P&G. Our work description was simply to paint several sari-sari stores lined along St. Peter Street and to put “hangerd” P&G products (i.e. Ariel, Tide, Pantene, etc) on strategic places in those retail establishments. We worked this job for two days, which, by he way, are supposed to be rest days since May 1 was Labor Day fell on a Sunday and the next day was declared to be a non-working holiday. Though working when I wasn’t supposed to, it was definitely a worthwhile experience being able to participate in the operations of among the top manufacturers in the country. (Jenny, are you reading this post? This is free advertising! Maybe you would want to send me some x-deals? Haha! Just kidding! Ü)

Here are some other things that happened and I experienced/noticed/learned during my 2-day work:

-> believe it or not, I almost developed an allergy for food, specially for Kenny Roger’s roasted chicken. Why? The small air-conditioned room of P&G warehouse where we ate lunch, was teeming with Kenny delights! I believe that there were only 12 of us in the room but Jenny bought lunch for 20++ people! 2-3 people shared a whole chicken and each of us had more than 3 cups of rice (except for Ange, who was punishing herself with a no-rice diet), a big serving of side dish, a glass of iced tea and a bottle of water. There were so many left-overs that we had to put them in containers, label them with our names and put it in a box for either future consumption or pasalubong for inay and itay.

-> to my estimate, there were more than 200 sari-sari stores lined up along St. Peter Street. And I can’t help but ask myself: who buys what from who?

-> if you happen to pass by Jollibee-Merville (along SLEX), and notice a “almost-fully-depreciated FX-turned-van” parked in front of their glass door, it is most probably still our service vehicle. But what happened, you ask? Well, blame either blame P&G for not putting a key-chain on he car key or Allen for having a slippery right hand. We had a hard time opening the back door of our vehicle so Allen was forcing his key into the whole and shook it as hard as he can (peace Allen! nothing green here. Ü) when the key slipped from his hands, fell on the cemented pavement and bounced into the imburnal below us. And so we bid goodbye to our service, which could’ve gotten us all home, and we had no choice but to hail for some taxi to brig us home.

-> all of Pantene’s ingredients are also in Rejoice except only for three substances: Panthenol and…I forgot! Just check out for the label. =)

pucha!

2005-05-07T19:00:00.000+08:00

nabuburat na 'ko! dapat nung thursday ko pa talaga in-update itong blog ko with posts! leche! 3 times na ako minalas sa ginamit kong computer kaya, 'tangna, bad trip na ako kasi ang hahaba na ng nasusulat ko tapos biglang kukupalin yung ginagamit kong pc dito sa compshop! enihaw, pag-pasenshahan nyo na lang muna ang chakang post na ito na halos walang ka-sense-sense. bale eto lang naman yung outline (siguro) ng ipo-post ko bukas, o sa monday, o sa tuesday, PROMISE! :

> that i worked for P&G last May 1 and 2
> bumagsak ako sa 1st exam sa accounting
> my reactions and comments about my favorite reality tv shows (since i am a big fan...)
> ang aking adventure sa makati at ortigas para mag-market
> that i attended the first philippine blog summit kanina (i swear! dapat andun kayo...)
> at iba pa. ayun. pasensha na sa lahat ng mga fans ko (yuck! feeling!)
> ngapala, abangan nyo na lang ang isa ko pang blog: "www.jspotnigarma.i.ph"

sh*t! ang dami na pala pucha kasi, wala akong pc sa bahay...
...wala bang decent (and maybe indicent) proposals d'yan? bigyan/regaluhan nyo naman ako ng laptop!
JOKE! ...baka kasi biglang may mag-seryoso... =)

...ngapala, MERRY CHRISTMAS! =)

=)

2005-05-06T20:45:00.000+08:00

" I Miss Him "
(jimmy bondoc)

listen just hear me out
yes i know we agreed
when we break up we'd never give in to this need
to admit to each other
i miss you

listen just hear my cry
no i won't break my word
if i do say i miss you it would never be heard
let my heart whisper
all that it needs to

how could you make me take a start?
then just leave me here hanging
can't even say how i'm feeling
how could you make then break my heart?
if i can't say that i miss you
let me say one last thing

i miss him
and all the things he could do
yes/oh, i miss him
just as much as i miss you
oh, i miss him
i know you're wondering who
yes, i miss him
i miss the man i was with you
oh i would never be the same

listen just hear my voice
can you hear all the tears?
that i'm planning to hide
for the next thousand years
just as long as you know that
i love you

how could you make me take a start?
then just leave me here hanging
can't even say how i'm feeling
how could you make then break my heart?
if i can't say that i miss you
let me say one last thing

i miss him
and all the things he could do
yes/oh, i miss him
just as much as i miss you
oh, i miss him
i know you're wondering who
yes, i miss him
i miss the man i was with you

how can i blind then find the light?
how can i find the kind of right?
how could you take away my sight?
how could you lose me in the night?
then you took away the heart in me
now i'm losing this fight
no i would never ever be the same

ooh.. ohh

oh, i miss him
and all the things he could do
yes, i miss him
just as much as i miss you
oh i miss him
i know by now you know who
yes, i miss him
i know by now you know who
i miss him
i miss the man i was with you

oh, i would never be the same

***

" Muntik Na Kitang Minahal "
(the company)

May sikreto akong sasabihin sa `yo
Mayroong nangyaring hindi mo alam
Ito'y isang lihim itinagong kay tagal
Muntik na kitang minahal
`Di ko noon nakayang ipadama sa `yo
Ang nararamdaman ng pusong ito
At hanggang ngayon ay naaalala pa
Muntik na kitang minahal

Ngayon ay aaminin ko na
Na sana nga'y tayong dalawa
Bawa't tanong mo'y iniwasan ko
Akala ang pag-ibig mo'y `di totoo
`Di ko alam kung anong nangyari
Damdamin ko sa `yo'y hindi ko nasabi
Hanggang ang puso mo'y napagod
Sa paghihintay kay tagal
Saka ko lang naisip muntik na kitang minahal

`Di ko noon nakayang ipadama sa `yo
Ang nararamdaman ng pusong ito
At hanggang ngayon ay naaalala pa
Muntik na kitang minahal

Ngayon ay aaminin ko na
Na sana nga'y tayong dalawa
Bawa't tanong mo'y iniwasan ko
Akala ang pag-ibig mo'y `di totoo
`Di ko alam kung anong nangyari
Damdamin ko sa `yo'y hindi ko nasabi
Hanggang ang puso mo'y napagod
Sa paghihintay kay tagal
Saka ko lang naisip
Muntik na kitang minahal

Hanggang ang puso mo'y napagod
Sa paghihintay kay tagal
Saka ko lang naisip
Muntik na kitang minahal

> (para sa panpil 17 report) RPG: Atari, Tamagochi, at Counter Strike/ Diablo sa Panahon nina Bayani Fernando at Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo

2005-04-25T20:13:00.000+08:00

Round 1. FIGHT!

Ang pag-sikat o ang pagiging popular ng mga computer games--mula atari, hanggang tamagochi, hanggang sa role-playing games—ay hindi na kaila sa ating lipunan. Ang mga kabataan, pati na rin ang mga “feeeling bagets” ay nahuhumaling sa ganitong uri ng libangan. Panandalian tayong inaaliw ng anumang adventure na hatid ng isang laro sa kompyuter. Sa ganitong lagay, tila hinahayaan na lamang natin na maisantabi ang “tunay na adventure” sa ating lipunan: ang pagganap sa masasaya at masasalimuot na realidad ng buhay. Nakalulungkot kasi isipin na sa bawat spaceship na ating linulunan sa paga-Atari, naisasawalang-bahala natin ang pag-sakay at pag-sabay sa anod ng pag-ulad ng ating lipunan. Sa bawat pag-aalaga natin sa ating “virtual pet” sa Tamagochi, nalilimutan natin na ang dapat nating inaalagaan ay ang patuloy na pag-hubog sa mga mamamayan ng bansa. At sa bawat pakiki-tunggali natin sa larong Counter Strike o Diablo, nakakaligtaan natin ang tunay nating laban laban sa mga kasamaan sa lipunan, kabilang ang korupsyon sa gobyerno at ang ilang mga kaso ng paglabag sa karapatang-pantao. Marahil ay hindi rin natin masisisi ang ilan sa atin na ma-adik sa mga computer games sapagkat ang para sa kanila, mas may kabuluhan ang pagpunta sa dimensiyon na iniaalok ng mga computer games. Malamang kasi, ang mga taong ito ay sawang-sawa na sa pagiging bahagi ng isang lipunan na unti-unting nabubulok. Kung sabagay, ang lipunan nga naman ay kontrol na yata ng mga lider sa pamahalaan (Pangulong Arroyo at MMDA Chief Bayani Fernando) habang ang kumu-kontrol ng munti nilang mundo sa paglalaro ng computer games ay sila mismo.

Round 2. FIGHT!

Samantala, maihahalintulad din ang mga computer games na ito sa mga lider ng ating bansa. Tulad na nga ng nabanggit, sina Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo (PGMA) at MMDA Chief Bayani Fernanado (BF) ay ilan lamang sa mga pangunahing “characters” na mai-uugnay natin sa mga karakter ng mga computer games, partikular ang mga RPG. Tulad ng pangunahing bida sa Diablo, ang layon ng ationg mga lider ay “iligtas” at “paunlarin” ang lipunan na pinamumugaran na ng iba’t ibang uri ng kasamaan. Kung ang mga bidang ay may mga misyon upang maisakatuparan ang kanilang layon, ang mga lider naman natin ay naghahain ng mga programa na makatutulong (umano) sa ating bansa (nariyan, halimbawa, ang mga kampanya ni PGMA laban sa terorismo, droga, kurupsyon at iba pa habang si BF naman ay abala sa pagsasa-ayos ng trapik sa mga lansangan ng kalakhang maynila). Sa pakiki-baka ng ating bida sa RPG, kadalasan ay natatamo ang taggumpay. Ngunit may mga pagkakataon din na sumasablay. Kagaya ‘yan ng mga programa ng pamahalaan. Kung ang ilan ay tiyak na nakatutulong sa pag-unlad, ang iba naman ay nagiging pabigat lamang sa bansa (ang pagtaas ng presyo ng bilihin sa naka-ambang pagpataw ng dagdag na VAT habang nananatiling mababa ang sweldo ng mga empleyado’t manggagawa at ang pag-labag sa karapatang-pantao sa mararahas na dispersal sa mga manininda sa sidewalk). Isa pa, kung ang mga karakter sa RPG ay hindi minsan naiiwasan na maka-patay o maka-sakit ng mga sibilyan sa kanilang mga misyon, gayun din ang ating mga lider kung saan may mga pagkakataon na nadadamay at napapa-sama ang ilan nating kababayan sa kanilang pagpapatupad ng ilang mga programa (mga magsasakang nananatiling walang lupa at mga pedestrian na bigla na dati’y bigla na lamang mahahambalos ng higanteng basahan).

K.O.! YOU LOOSE.

Ito, at ilan pang mga pagkaka-ugnay ng mga computer games sa pamamahala ng mga lider sa ating bansa, ay patunay lamang na ang ating lipunan ay nananatiling “ikalawang realidad” para sa mga kapwa natin na nahuhumaling sa Atari (kung meron pa), Tamagochi (kung uso pa) at Counter Strike, Diablo at iba pang RPG (kung may pang-internet pa). Magising sana sila sa tunay na kalagayan ng lipunan bago pa mahuli ang lahat. Bago pa mag-GAME OVER.

> Happy Birthday, Salamat, at iba pang Kwento...

2005-04-24T17:02:00.000+08:00

(...kahit alam ko na napilitan lang yung iba...)

[WARNING! You might need a lot of time reading this post. Bring a cup of coffee and a sanwhich, or two, with you as you read along. No CR breaks allowed.]

Officially, (only) a total of 63 people/groups grated me for my Birthday starting wednesday evening until 10:30 this morning. These most of them greeted me in 3 media: SMS, Personal and thru this Blog. Others, greeted me after i loudly say: "Hi! Birthday ko ngayon" (yes, ala-Goyong in his Maggi Spaghetti commercial). While a number of them (including 2 close friends and my sister) greeted me the following day/s (i just don't know if they forgot that it was my birthday, or they just simply wanted to "add a little drama" to it). Anyway, i just want to say THANK YOU VERY MUCH FOR REMEMBERING ME ON MY 19th YEAR OF EXISTENCE. =)

Thanks to those who texted me (in order):

Rei [who was even more excited than i am, texting me at 9:24pm of my BDay's eve and said that in 2hours and 36minutes, i would turn 19]
Pio [who said that we are "prens por-eber" (in a tambay-sa-kanto accent]
Adie [my bestfriend, who, at that time (mga 10pm siguro), was most probably still buying my gift with another friend (see side story 1)]
Anisah [who also reminded me, for the Nth time, about our final CWTS requirement(s)]
Kuya Glenn [who made me realize some of our lives' realities...]
Godsy [who thinks that 19-year-olds are "yucky"]
Daryl [who simply said "happy birthday"]
Rach [who said that i should enjoy life and also "make ingat"]
JC [my cheerdance classmate from way-back 2nd sem-1st year. i didn't knew it was her until after i verified her number with a common friend]
Bee [the council misses you to, Bee! BAC you!]
Meiling [next time na tayo mag-kumustahan]
Kitts [thanks for the message!]
Angela [the youngest texter. Thanks for remembering.]
Micha [thank you & God bless you too.]
JayJay [gracias, el Presidente!]
CherryMay [you would also soon turn 19 and you shall be referred to as "ate"]
Jovanne [i'm sorry, i am "Georgio" (Georgio NoMoney)]
Maila [well, she didn't text me but she sent me a greeting in this blog]
Owen [Go VP! Thanks!]
Germee [merci!]
Manu [salamat, Don Manu...nuhux...]
JPIAWeek [Thank you!]
Mela [the last texter who made it on my "real" birth day]

Thank you to for those who greeted me personally (in order):

Daddy, BenBrian, Koodei, BA 99.2 classmates, Ma'am Lagunzad, Marves, Ruel, Adyssa, Boiboi, Mads, Jolo, Jen, She, Laurice, Sir Mykel, Pan Pil 17 classmates, Ian, Carlo, Toni, Ana S., Ping, ER, Patti, Gabby, Gayl.

And also to those i "begged" a greeting from, thank you (in order):

Ate Nelia, Sir Manuel, Patty, Star, Steph, Dappy, Rika, Ryan.

For those who greeted me day/s after April 21, thank you (in ordrer):

Janrich, Carla, John-Drew (see side story 2), Ate Tina, Mikki, BAC, Jubs.

And kahit hindi nyo ako nabati pero naalala nyo ako, SALAMAT! =)

...kaya ngayong alam nyo na na medyo-OC at keser ako sa pag-salamat sa mga bumabati sa akin, dapat, alam mo na ang gagawin mo next year...para magkaroon ka ng "primary billing"...hehehe...=)

*****

Side Story 1: "The Gift"

I knew my bestfriend would give me a PINK SHIRT. Put in a nice blue box, i can't wait to see (and maybe even feel) myself on a pink shirt. I did a couple of sneaks to see what it is inside. But i figuired out that more than just seeing it, i should try it on...So when i got home, i immidiately opened the box, put it on and...VOILA! The fit was perfect but the design...umm...i have some issues on that department. In the center of the shirt is an image of a couple having sex! in standing position! HUWAAAT??? Believe it or not, its just so not me! I texted Adie. Thanked him and asked "Ba't naman ganun yung design?". He replied: "eh hindi naman nagse-sex yang dalawa e. nagsasayaw lang...hehehe...=)". Oh well...just see for yourself how it looks like (on me). I'll most probably wear it on Tuesday (for a reason). =)

*****

Side Story 2: "The Call"

"One Message Recieved", beeped my phone.

[press] "Read"...

"werDJ.JPIA+" (John-Drew's entry in my Phonebook)

Me (Thinking aloud): "sa wakas binati na rin ako ng taong 'to..."

[press] "Open"...

"Nakakainis! natanggal c anwar...:("

[press "down" arrow]...(looking for additional message...)

"Sender: werDJ.JPIA+
+639178*****5"
Sent:
21-Apr-2005
21:07:12"

Me (to myslef): "huh? walang hapi birthday? ...humph.nakalimutan nya siguro...bayaan mo na..."

(next day...)

Me to Marves (ewan ko, napasok lang to bigla sa usapan namin): "e, alam mo ba, si John-Drew, hindi ako binati? I-text mo nga sya, sabihin mo nagtatampo ako..." (the truth: joke lang talaga dapat yung sinabi ko..."

(after 10 miutes...)

My phone: "Calling...werDJ.JPIA+"

[press] "Answer"...

Me: Hello? John-Drew...Hello?...Wait...hindi kita marinig...ibababa ko muna..."

[press] "End"

Me: "Marves! tinext mo talaga si John-Drew?!"

My phone: "Calling...werDJ.JPIA+"

Me, on the phone: "O? ayan..naririnig na kita. bakit ka tumawag?...e anong petsa na ba?...wushu...nakalimutan...haha! hinde, okay lang. eto naman kasing si marves, tinext ka pala talaga...thank you...haha!...huh?ui, ano ka ba?okay lang...'wag na...hay naku...sige,ikaw bahala...haha!...sige...salamat, salamat!...'bye!"

Me to myself (very happy tone): "haaay...sa wakas...isa na lang..." =)

*****

Side Story 3: "The Wait"

Me, to myself, at...

April 20, 11:30pm (After watching American Idol): "..."

April 21, 12am: "hehe...baka isa sya sa mga unang bumati...=)"

April 21, 1am: "zzzzz..."

April 21, 6am: (checked my phone): "hindi pa rin sya nag-text..."

April 21, 10am (after BA 99.2): "wala pa rin..."

April 21, 12:50pm (after Pan Pil 17): "..."

April 21, 1:30pm (sa BentoBox w/ BAC): "...ayan! may nag-text!...ah, si Meiling at si Kitts..."

April 21, 3pm (habang pinapanood sina Koodei mag-sayaw): "hahaha...pasensya na KAYO, kahit birthday ko NGAYON, wala akong panlibre, hehehe..."

April 21, 4pm (paalis na KAMI from BA): "..."

April 21, 7:10pm (pagdating ko sa bahay): "..."

April 21, 9;30pm: "ba't kaya hindi pa sya nagte-text?..."

April 21, 10:45 (pagkatapos ng performance ni Anthony): "..."

April 21, 11:30-ish (pagkatapos ng American Idol): "baka naman gusto nyang sya yung last na bumati saken... =)"

April 22, 12am: "baka hindi pa 12 o'clock sa cellphone nya...hintay muna ako ng 10 minutes..."

April 22, 12:10am "10 minutes pa..."

April 22, 12:20am "tulog na kaya yun?...10 minutes pa......zzzzz..."

April 22, 6am: "..."

April 22, 7:10am (bago umalis ng bahay): "ang sad naman tuloy, nakalimutan nya...bayaan mo na nga...=("

April 22 (buong time ko sa skul): "..."

April 22, 4:30pm (somewhere): "ui, hindi mo pa rin ba 'ko babatiin?"

April 22, 8pm (pag-uwi ko): "talagang hindi na yata nya ko igi-greet...=("

April 22, 9:45pm: "gusto ko na matulog..."

April 22, 9:54:19pm (read a message on my phone):

"Sorry d kita nabati ng happy bday. D ko alam na kahapon kac. Anyway, happy bday. Gnyt."

April 22 (after reading the message): "*i just smiled*...zzz..." =)

*****

=). Ang Paborito Niyang Smiley.

2005-04-22T19:17:00.000+08:00

***isang maikling kwento ng pag-ibig***

abangan...

some rules pala...

2005-04-22T18:08:00.000+08:00

super favor, if you are visiting my blog, please leave a comment sa kahit anong post or leave a message sa aking tag board. para masaya. para makapag-comment din ako. para parang magkausap lang tayo...SALAMAT! =)

...

2005-04-22T18:05:00.000+08:00

nakakatamad ngayon mag-post.
bukas or sa linggo na lang.
ok lang ba yun?
hehehehe...
as if naman may magagawa ka pa! =)

HAPPY BIRTHDAY TO...ME! =)

2005-04-21T18:44:00.000+08:00

It's my birthday today! Yahoo! Just turned 19! pero wala muna akong ipo-post na entry today. bukas na lang. para mrami akong kwento...hehe... =)

Maraming salamat pala sa lahat ng mga bumati sa akin ( at sa mga hahabol pa...) =)

PAGODA (salitang bakla for "pagod")

2005-04-20T17:41:00.000+08:00

pagoda na ko.

kagagaling ko lang mula sa mahabang paglalakbay mula UP papuntang batasan papuntang greenhills papunta dito sa kinauuupuan ko sa tapat ng kompyuter. nagpasama muna ako sa bespren kong si adie (adriell ang tunay na pangalan) sa opisina ng tita ko sa dpwh sa may batasan para kunin yung pera ko sa kanya. tapos, kumain muna ako. naghanap ako ng makakainang may papaitan. successful. meron. sa halagang P42, solb na ang tyan ko. tapos nun, pumunta na kami sa greenhills para maghanap ng 7610 na pinatitingin sa akin ng kapatid nyang si alec. ngapala, tip sa mga pupunta ng greenhils via MRT at lakad, lumiko sa huling kanto bago makarating sa shopping complex. sarado na kasi ang dating "gate" na daanan dahil sa renovation. kung ayaw nyo manilwala, iikutin nyo ang buong greenhills bago kayo maka-pasok sa shopping-an. enihwei, wala rin kaming nakitang 7610 dun sa loob ng higit isang oras na pagli-libot. for that, napagod lang ako ng todo. pero natawa din kame kasi nalaman namin ang lang mga "template greetings" ng mga tindera sa greenhills...

template 1 (a.k.a. kumpleto kame): "HELLO SIR, MAAM DITO NA PO! ALL MODEL CELLPHONE, SECOND HAND, TRADE-IN, BATTERY, CHARGER, HOUSING, ACCESSORIES, SIR MAAM..." (kulang nalang mgatinda sila ng kondom ng baboy.)

template 2 (a.k.a. may ESP ako): "SIR, MAAM ANO PO YON? *PAUSE* (KAHIT HINDI KA UMIMIK...) AY! MERON PO KAMI NYAN SIR, MAAM! (talaga? meron kayong Motorolla Startac?)

template 3 (tamad na akong magbenta) "SIR, MAAM CELLPHONE po, charger, hmhhmnhmhmhmhmhm..." (ano daw? kaylangan na yatang mag-charge ni ate at hindi ko na maintindihan ang sinasabi nya.)

at template 4 (a.k.a. bisaya) "SIR, MAM, SILPUN? CHARDSER? BATIRI? HAWSING?" (hindi na lang ako magko-comment).

isa pang tip. pasaway ang mga tindero ng cellphone sa greenhills. kapag bumili ka sa kanila, iishu-han ka nila ng resibo pero tignang mabuti dahil iba ang pangalan ng establishment at adress na nakasulat sa resibo. isa pa, lumilipat-lipat ang mga stalls na ito ng pwesto kada isang linggo. meaning, kapag bumili ka ngayon, at nasira ang telepono mo, kahit kabisado mo pa ang lokasyon ng pinag-bilhan mo,wala na yung silbi kasi nag-"rotation na sila".

ayun lang naman.

at least may natutunan kayong bagong salita: pagoda.

...wait lang. mag-isip ka ng sahog ng chopsuey...
...meron na?...hulaan ko...
...carrot? =)

(para sa Panpil17) Sino sila sa unang tingin? (ui...rhyming yun a...)

2005-04-19T19:58:00.000+08:00

ang aking mga istiryotayp sa isang UP student na mula sa...

1. College of Fine Arts = yosi. Sarah’s. artsy. “kaeos (friend ko from CFA)! pa-drowing naman ng…”. Hero Angeles (believe it or not, classmate ko sya sa Kas2 nung 1^st sem ko sa UP). Special mention kay Kaeos! =)

2. College of Business Admnistration = kami yun. Critical mag-isip. Mabango. Wait…hindi pala dapat ako nagco-comment about us,baka sabihin nyong conceited ako. Basta, isa lang masasabi ko: hindi kami ang inyong ini-istiryotayp na mga estudyante. Special mention sa UP JPIA at UP BAC! =)

3. College of Engineering = madami sila. Pwede nga yata nila sakupin ang Singapore o HongKong. Suot ang “engcredibles na damit” (na nagiging chaka na kasi nakakasawa). May malaking tendencies na lumipat sa ibang kolehiyo dahil daw sa mga ES subjects. Special mention kay Meiling! =)

4. School of Economics = kilala nyo ba si sitti ng MTV Supahstah? Ako hindi. Pero galling daw sya ng Econ. E si mareng Winnie? Galling din sya ng Econ. In short, galling econ yung mga “mukang artista” at may matatalino rin. Special mention kay Ma’am soliven! =)

5. College of Social Work and Community Development = nakatira sa building na mukang palaging may fiesta. Matapat sa gawain. Kapag clueless ka kung anong college galling ang isang student, maaaring sya ay galling sa CSWCD. Special mention kay…ay! Wala pala akong kilala from CSWCD… =(

6. Asian Institute of Tourism = buti na lang iniligtas sila ng footbridge sa tiyak na kapahamakan. Mga pang-model (daw) ang dating. Ring tone ang “…tara na, byahe tayo!…” song ni regine. Special mention kay Godsy! =)

7. College of Social Sciences and Philosophy = eto, Walang istiryotayp. Iba’t iba talaga sila ng features (para pala silang zoo?) pero kadalasan, yung mga taga rito ay yung mga iginagalang kong student activists. Mabuhay kayo at ang (ilan) nyong prinsipyo. Special mention kay MegY! =)

8. College of Education = code name “Mila”. Bait-baitan today pero in the future, magiging miss minchin. Yung mga estudyante ditto ang nag-terrorize sa aming mga isip nung kami’y hayskul sa UPIS…special mention na lang kay…ewan. =(

9. College of Home Economics = dito grumadweyt si ate. Wala ako talagang masyadong idea kung anong klaseng mga nilalang ang namamahay dito. Sila siguro yung mga artsy pero hindi pang-fine arts ang level, or designers na hindi arki ang level. Special mention kay Aicel! =)

10. College of Law = “itay! Bakit mo kami iniwan ni inay!”…mga muka na kasi silang pamilyado. Matatalino. Mahihiligb magbasa. Idolo (o kaaway) si sen. Miriam defensor-santiago. Pero mabait din sila. Hello na lang sa mommy ni Rika! =)

11. College of Music = either trip lang talaga nila or talagang kinakarir ang musika. Tahimik. Ma-ideya. Mabait. Perfect pitch. Pero hindi totoo na lahat sila ay pwedeng sumali sa pinoy pop superstar. Special mention kay Jeffrey! =)

12. College of Mass Communication = masasayang kausap kasi lahat sila ay may taglay na “gay-ness” ranging from 10% to 110%. Pwede nyo silang hiraman ng mga har-to-find movies. Tahanan ng Samaskom (masayang org to…Sali kaya ako?). Special mention kay Andrew! =)

13. School of Statistics = dating mga iskwa-kwa sa BA pero ngayon, naka-tira na sa gubat a.k.a. “Hogwarts”. May masamang nakaraan ako ditto dahil hindi ko alam na 4.0 pala grade ko sa stat101 (pero removed ko na yun)! Mabusisi. Maganda si Trina (dating chair ng SC nila). Mga math sana pero hindi na lang…special mention kay Patty! =)

14. College of Human Kinetics = jackie lou blanco, carlos agassi at vina morales. Common denominator? Muscles. Sila ang “mitochondrion” ng UP. Sabi nila (at ang sama nila) bobo daw sila…Ulul! Inggit ka lang kasi ang mga taga-CHK, true examples ng brains and brawns! Hello sa UP Pep Squad (astig din ‘to. Sabi nila, ba’t hindi daw ako sumali…Ű). Special mention kay Pio! =)

15. National College of Public Administration and Governance = masipag. Mahilig magbasa ng pahayagan (politics/opinion section). Sila ang mga susunod na FPJ o GMA. Walang special mention.

16. Institute of Information and Library Science = bbookworm hindi dahil sa kababasa kundi sas kaka-ayos ng mga libro. Gabay nila sa pang-araw-araw na buhay ang dewey decimal system. Wag silang gagalitin at baka “OPAC-an” ka nila! Balita ko, malalaki dfaw ang mga hita nila (marahil bunsod ito ng kanilang pag-akyat sa ath floor ng main lib. Special mention sa nanay ni Rica. =)

17. Asian Center = Asians. Other than that, ewan ko na.

18. Institute of Islamic Studies = mga nag-aaral tungkol sa kulturang islamiko, Duh?

19. School of Labor and Industrial Relations = dedma.

20. School of Urban and Regional Planning = dedma ulet.

21. College of Science = geek daw pero hindi naman lahat. Parang CSSP student, walang istiryotayp. Basta, ang alam ko lang, mahilig sila sa science. Special mention kay Aleth! =)

22. College of Arts and Letters = bilib ako sa kanila. Baket? Kasi, unlike them, hindi ko kayang makipag-sagupaan sa sandmakmak na mga literary works kase tamad ako magbasa. Very idealistic. Maraming tibak

23. INSTITUTE OF SMALL SCALE INDUSTRIES = dedma pa rin. Bumuo na lang sana sila ng sarili nilang tri-coll (with SOLAIR & SURP).

=ui...si jeff daw, may blog na???

2005-04-18T17:15:00.000+08:00

=blog?
=si jeff?
=baket?

>why nat?

=e, baket nga?

>um...kasi dati ko pa trip mag-karoon ng blog kaya nga lang,hassle kasi baka mahirapan akong mag-maintain neto kase wala naman akong pc sa bahay.

=o, ngayon?

>e, ayun nga.pero gusto ko nga talaga.why not nga diba.besides, ni-require narin kame sa PanPil17 na magaroon ng sariling blog...ang saya no?! =)

=aaahhh...

>so ayan, welcome sa kauna-unahan kong ipinost sa aking blog. sana mawili pa rin kayo sa mgasusunod pa at susubukan ko kayong pasayahin. =)

=ganun ba? haha! goodluck na lang sa'yo!

>oshasha (padilla?), next time na ulit. babu na ang...Da Who! =)